Dobra kondycja spółki a odpowiedzialność z art. 299 KSH

W razie oparcia powództwa na podstawie art. 299 § 1 KSH, to na pozwanym członku zarządu
spoczywa ciężar wykazania, zgodnie z art. 6 k.c., że zachodzą przesłanki przewidziane w art. 299 § 2 KSH uwalniające go od odpowiedzialności wobec wierzyciela spółki( egzoneracyjne).

Jednakże samo wykazanie, że w okresie, w którym dana osoba była członkiem zarządu spółki, kierowana spółka była w dobrej sytuacji finansowej, gdyż regulowała należności wobec kontrahentów nie jest okolicznością przesądzającą o tym, że w tym czasie nie zachodziły przesłanki do wszczęcia postępowania upadłościowego lub postępowania układowego.

Ocena, według której sytuacja finansowa spółki była dobra, jest nieostra i nie wiadomo, co tak naprawdę oznacza, a zatem oceniając istnienie przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w art. 299 § 2 KSH, należy wziąć pod uwagę przepisy, które precyzują przesłanki i termin
zgłoszenia wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego lub układowego. Wg art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze, dłużnika uważa się na niewypłacalnego, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Jednakże, jak stanowi art. 11 ust. 2 tej ustawy, dłużnika będącego osobą prawną uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. Uwzględniając treść powołanych przepisów uwolnienie się od odpowiedzialności przewidzianej w art. 299 § 1 KSH wymaga wykazania nie tylko, że w okresie, gdy dana osoba była członkiem zarządu spółki spłacała ona swoje zobowiązania, ale także, iż nie zachodziły przesłanki określone w art. 11 ust. 2 prawa upadłościowego i naprawczego.

Zasady te ulegną modyfikacji z dniem 01.01.2016r.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Odpowiedzialność zarzadu za długi spółki, Spółka zoo, Zarząd i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.